بسم الله الرحمن الرحیم.
انهو تواب رحیم.

درود بر رسول گرامی اسلام.بر محضر پاک امیر المومنین (ع) و تمامی ائمه تا حضرت بقیة الله.
سلام به همه ی عزیزان بزرگواران گلم.

مهدی کوهنورد شده است.

امروز مثل هر روز جمعه ی دیگه رفتیم کوه با بچه های دانشگاه.خیلی خوب بود.تا اینکه برگشتیم و اومدیم.داخل دانشگاه.حوصلم نشد و سر کلاس ریاضی 2 نرفتم.و به جاش نشستم داخل حیاط با بچه ها خندیدن.اما متاسفانه در عین ناباوری و پشیمانی،با خندیدن های زیاد و شوخی هایی که از نظر همه(بچه ها) عادی و جالب بود، باعث شد که الان از خودم بدم بیاد و متنفر بشم.چرا ؟؟!! نمیدونم اما میدونم که خدا خوب جوابمو الان داد داخل قرآن سوره ی مبارک و عزیز اعراف:

و كسانى كه ميزانهاى (عمل) آنها سبك است، افرادى هستند كه سرمايه وجود خود را، بخاطر ظلم و ستمى كه نسبت به آيات ما مى‏كردند، از دست داده‏اند. (9)

همانها كه دين و آيين خود را سرگرمى و بازيچه گرفتند; و زندگى دنيا آنان را مغرور ساخت; امروز ما آنها را فراموش مى‏كنيم، همان گونه كه لقاى چنين روزى را فراموش كردند و آيات ما را انكار نمودند. (51)

و همچنان در شگفتی هستم که چطوری خدا ما را هر لحظه متذکر میشه.خدایا منو ببخش.به جون خودم قسم که اصلا شل نیستم.ظالم نیستم.منو ببخش.
*************
پیش نوشت : صلوات و درود بر پیامبر (ص) و انشاالله که تعجیل آقا امام زمان (عج) سریعتر باشد.(آمین)

پی نوشت 1: امروز اولین روزی هستش که ساعت 3 ظهر قرآن میخونم(همیشه شبانه میخونم) و اولین باری هست که نوشته ای قبل از 11 شب مینویسم.

پی نوشت 2:اگر ببینم ایمانم اینطوری ضعیف میشه همه چیزو دوباره میریزم به هم درستش میکنم.فقط 1 بار دیگه ببینم از این غلطا کردم خودم میدونم و خودم.با کسی هم شوخی ندارم.

حرف آخر : دنیا نباشه اگر از من نا راضی باشی.دوستت دارم خدا.